W Afryce Wschodniej jednym z najpopularniejszych środków transportu są prywatne busy, których trasy łączą przeważnie większe miasta w regionie, choć często też docierają do dalej położonych wiosek. Takie busy nie mają z góry ustalonych godzin kursowania, odjeżdżają po prostu wtedy, kiedy się zapełnią. Nie jest też łatwo zorientować się, dokąd jedzie dany busik. Zdarzają się kierowcy, którzy wkładają kartkę z nazwą docelowej miejscowości za szybę, ale wielu z nich woli raczej bardziej tradycyjną metodę, czyli wykrzykiwanie celu swojej podróży. Ten sposób jest po prostu skuteczniejszy, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że zwłaszcza wśród osób starszych wciąż zdarzają się analfabeci. I jeszcze ten bagaż na dachu... Całość może wyglądać nieco chaotycznie. :) W Kenii takie busy nazywają się matatu, a w Tanzanii daladala. Nazwa wzięła się stad, że bilet kosztował kiedyś jednego dala, czyli pięć szylingów tanzańskich.
 |
| źródło: www.mecenesdusud.fr |
 |
| źródło: tumblr.com |
 |
| źródło: cctvpic.com |
A inne środki transportu?
Ninakuja kwa miguu. - Przychodzę na piechotę.
Ninakuja kwa daladala. - Przyjeżdżam busem.
Ninakwenda kwa basi. - Jadę autobusem.
Ninakwenda kwa miguu. - Idę na piechotę.
Ninakwenda kwa gari. - Jadę samochodem.
Unakwenda kwa treni/reli. - Jedziesz pociągiem/koleją.
Anakwenda kwa boti. - On/ona płynie łódką.
Tunakwenda kwa ndege. - Lecimy samolotem.
Mnakwenda kwa tramu. - Jedziecie tramwajem.
Wanakwenda kwa pikipiki. - Jadą motorem.
Nilikuja kwa baisikeli. - Przyjechałem/przyjechałam rowerem.
